De finale


Elvis leeft voort - klik hier voor artikelen
[Elvis leeft voort]
Elvis has left ...
[famous closing vamp]
Elvis leeft voort - klik hier voor artikelen
[Elvis leeft voort]

"Elvis voelde zich goed, die dinsdag 16 augustus 1977, aan de vooravond van een nieuwe tournee door Amerika. Hij had nog wat gesport op het gazon van Graceland, zijn grote landhuis aan de Elvis Presley Boulevard, voor hij naar de badkamer ging. Ginger Alden, 20 jaar, voormalig schoonheidskoningin en nu de vriendin van Elvis, zat televisie te kijken in een slaapkamer op de tweede verdieping. Hij bleef lang weg, ze werd ongerust, klopte op de deur van de badkamer, kreeg geen antwoord en liep naar binnen".


"De stormachtige reacties van het publiek zal tot in lengte van dagen naklinken in de oren van diegenen die deze historische laatste shows in Cincinatti en lndianapolis konden bijwonen. Straks zullen we het allemaal nog eens op de buis zien. Ongetwijfeld met vochtige ogen en een onwezenlijk gevoel.

Voor Elvis betekende die shows op dat moment gewoon het einde van een zoveelste succesvolle toer door een deel van de Verenigde Staten. Geprikkeld (positief, dan) door de aanwezigheid van de filmploeg gaf hij zich volledig. Zijn stem verraadde geen moment vermoeidheid. Er waren geen "black outs" geen opvallende onderbrekingen, geen geheugenverlies waar het zijn teksten betrof. Ruim een uur lang hield hij 20.000 man - jong en oud - in de palm van zijn hand.

Hij werkte geconcentreerd, doch ontspannen; dolde met zijn band en zijn vocale begeleiders. Maakte de boel helemaal gek met de paar oude rocknummers, die hij in de show gehouden had. Hij nam geschenken in ontvangst, stelde zijn vader, zijn Ginger en zijn bekenden voor. Het was duidelijk: de man hield van zijn werk én van zijn fans. De inmiddels vervangen pianist Glenn Hardin vertelde ooit dat Elvis tijdens repetities urenlang één en dezelfde song kon blijven zingen; snel, langzaam, improviserend op tekst en arrangementen. "Soms had hij een song, die hij helemaal zag zitten en dan bleef hij maar doorgaan. Soms was het een oude hit als "Stagger Lee" van Lloyd Price, soms iets wat hij recent op de radio had gehoord. Hij kneedde de song net zo lang tot het volgens hem perfect klonk".

De laatste maanden van zijn leven was Elvis favoriete song het aloude "Unchained Melody" o.m. voorkomend op de "Moody Blue"-elpee. Tijdens de uitvoering van dat nummer ging Elvis er echt even voor zitten. Letterlijk, want hij nam plaats achter de piano en begeleidde zichzelf. Het heeft geen enkele zin een poging te ondernemen de intensiteit te omschrijven waarmee hij dit nummer (voor de laatste maal) bracht. Hopelijk kan een plaatopname deze superbe vocale prestatie weergeven, maar het valt te betwijfelen. Dan is het allemaal voorbij.

Elvis in concert 1977, June 21 Unchained Melody

Elvis in convert 1977 My Way


Nog eenmaal neemt hij een staande ovatie in ontvangst, nog eenmaal richt hij zich met dankbaarheid tot zijn publiek. Zijn laatste woorden zijn: "We hopen dat jullie de show op prijs hebben gesteld. Wanneer je ons terug wilt hebben laat het dan weten." Dan doven de lichten boven Elvis . . . voor altijd.

Zo velen hem de afgelopen twintig jaar bejubeld hebben, zo velen hebben hem beweend. De wereld verloor de grootste artiest aller tijden; zijn fans verloren een vriend.

Wat blijft, zijn de herinneringen en zijn muziek. Want tenminste voor één generatie is Elvis een niet weg te cijferen deel van hun leven geweest. De grote vernieuwer, de grote bevrijder, de man die tijdens zijn leven al legendarisch werd.

Bedankt Elvis, voor alles, hoezeer we je zullen missen is niet in woorden te vangen."


bronnen

Elvis 1935-1977 - W.A. Harbinson

Elvis - De Legendarische Rock Koning - Uitgeverij Sari BV Dordrecht

Elvis Presley Superstar - The Multimedia Site